Vrhovni sud Crne Gore odbio je kao neosnovane žalbe Alije Balijagića i njegovog branioca, potvrđujući presudu kojom je osuđen na 40 godina dugotrajnog zatvora zbog teškog ubistva Jovana i Milenke Madžgalj, kao i nedozvoljenog držanja i nošenja oružja i eksplozivnih materija.
Odluku je donijelo vijeće Vrhovnog suda, razmatrajući žalbe na presudu Apelacionog suda iz maja ove godine, kojom je potvrđena presuda Višeg suda u Bijelom Polju iz decembra 2025. godine.
Prema utvrđenom činjeničnom stanju, Balijagić je 25. oktobra 2024. godine u večernjim časovima, u mjestu Sokolac kod Bijelog Polja, na podmukao način ubio Jovana i Milenku Madžgalj, koristeći lovačku pušku koju je neovlašćeno posjedovao.
Kako je navedeno u saopštenju Vrhovnog suda, Balijagić je tog dana došao do kuće Madžgalja predstavljajući se kao lovac. Nakon što su ga ugostili, napustio je kuću, a nekoliko sati kasnije ponovo se vratio. Koristeći betonski blok da dođe do visine prozora, pucao je u Jovana Madžgalja, a potom još dva puta u Milenku, koja je pokušala da pozove policiju.
Vrhovni sud prihvatio je zaključak nižestepenih sudova da je zločin izvršen na podmukao način, jer je Balijagić svjesno stvorio i iskoristio okolnosti u kojima žrtve nijesu očekivale napad niti su mogle da se zaštite. Njegov prethodni dolazak i kasniji povratak tokom noći, prema ocjeni suda, ukazuju na planirano i prevarno postupanje, a ne na ubistvo na mah, kako je tvrdila odbrana.
Sud je odbio i prigovore odbrane koji su se odnosili na uračunljivost okrivljenog. Prihvaćeni nalazi psihijatrijskog i psihološkog vještačenja pokazali su da je kod Balijagića utvrđen antisocijalni poremećaj ličnosti, ali ne i duševna bolest ili zaostali duševni razvoj. Prema mišljenju vještaka, taj poremećaj nije uticao na njegovu sposobnost da razumije značaj djela i upravlja svojim postupcima, pa je ocijenjeno da je u vrijeme izvršenja krivičnih djela bio uračunljiv.
Vrhovni sud odbio je i navode kojima je osporavano utvrđeno činjenično stanje, uključujući primjedbe odbrane na rezultate DNK vještačenja. Ocijenjeno je da su nižestepeni sudovi pravilno i potpuno utvrdili činjenice važne za donošenje presude.
Prilikom razmatranja kazne, sud je zaključio da su olakšavajuće i otežavajuće okolnosti pravilno vrednovane, te da je kazna od 40 godina zatvora opravdana i srazmjerna težini krivičnih djela i stepenu krivice. Prema ocjeni Vrhovnog suda, takva kazna neophodna je i za ostvarivanje svrhe kažnjavanja.
Izvor: Borba
Foto: RTCG